Aygür, “ay” ile “gür” sözcüklerinden yapılmış bir ad olarak okunabilir; olası anlamı “gür, parlak ay”dır. Nişanyan Adlar adı, aynı iki öğeyi ters sırayla taşıyan Güray ile birlikte kaydeder, ama ikisi için de anlam vermez. Nişanyan Sözlük gür sözcüğünü Eski Türkçede güçlü, galip, üstün anlamlarındaki kǖr biçimine götürür; ay ise aynı dönemin āy sözcüğünden gelir. Sözlükte gür'ün gök gürültüsü sesini anlatan ayrı bir yansıma maddesi de vardır, ancak adla ilgisi zayıf görünür.
İki hecede “ay-gür” diye söylenir; Güray'ın ters çevrilmiş biçimi gibi durduğu için ikisi bir arada anılabilir. Benzer isimler içindeki Ülgür de gür öğesiyle biter.