Atabay, Nişanyan Adlar'da Atabey kaydına bağlanır. Atabey, Selçuklu döneminden, yani 12. yüzyıldan beri çeşitli Türk ve İslam devletlerinde ve bazı Kafkas ülkelerinde kullanılmış bir unvandır. Asıl karşılığı “lala, eğitmen” olsa da zamanla “vezir” ya da “vali” anlamında da kullanılmıştır. Adın sonundaki bay, eski Türkçede “zengin, varlıklı” anlamıyla bilinir; TDK'nin adı zengin ve saygın kişi diye açıklaması bu ögeye dayanır.
Unvanın bugün bilinen biçimi bey ile biten Atabey'dir; Atabay ise bay ögesiyle ondan ayrılır. Benzer isimler arasındaki Akabay, Acabay ve Alabay da aynı ögeyle biter. A-ta-bay diye üç heceyle okunur.