Altunçağ, altun ve çağ sözcüklerinden oluşur ve altın çağ anlamına gelir. Altun, Vikisözlük'te altın sözcüğünün başka bir biçimi olarak kayıtlıdır; Eski Türkçedeki altun söylenişini korur. Çağ ise Osmanlıca üzerinden Ana Türkçe *čāk (zaman) biçimine dayanır; dönem, devir ve insan ömrünün evrelerinden biri anlamlarını taşır, tek başına erkek adı olarak da kullanılır. TDK de adı kısaca altın çağ diye açıklar; bir topluluğun en parlak dönemini anlatan bu deyiş ada iyimser bir anlam katar.
Benzer isimler arasındaki Altuntaş, Altunbaş, Altunay ve Altunhan aynı altun biçimini taşır. Altın yerine altun biçiminin seçilmesi ada eski ve köklü bir ses verir. Al-tun-çağ diye hecelenen adın son sesi ğ'dir ve ekler doğrudan gelir: Altunçağ'a, Altunçağ'ın.