Altunç, al ile tunç sözcüklerinin birleşimidir; TDK adı kırmızı tunç diye açıklar. Nişanyan Adlar'a göre tunç, yani bronz, 1930'larda sertlik, yiğitlik ve Türklük gibi değerlerin simgesi olarak çok sevilen bir madendi; bu yüzden Tunç ile kurulan pek çok ad o dönemde ortaya çıktı. Altunç da bu ailenin bir üyesidir ve "kızıl bronz" imgesini taşır.
Altun sözcüğüne çok benzediği için ad, ilk duyuşta "altın" anlamıyla karıştırılabilir; oysa ikinci parçası tunçtur. İki heceli ad "al-tunç" diye okunur ve ç sesiyle sert biter. Aktunç, Aytunç ve Öztunç, aynı dönemin tunç sözcüğüyle kurulmuş öteki erkek adlarıdır.