Öztunç, öz ile tunç sözcüklerinden kurulur; Nişanyan Adlar adın kendisini “gerçek tunç” anlamıyla kaydeder. Tunç, bakır ve kalay alaşımı olan bronzun Türkçe adıdır. Kayda göre bu metal 1930'larda sertliğin, yiğitliğin ve Türklüğün simgesi olarak çok sevilmiş, adlarda da bu çağrışımla kullanılmıştır. TDK sözlüğü adı özü tunç gibi dayanıklı kişi diye açıklar.
Ertunç, Aktunç ve Göktunç gibi tunç ile biten adlar aynı dönemin beğenisini yansıtır. Öztunç iki hecede okunur (Öz-tunç) ve erkek adı olarak kayıtlıdır. Sondaki ç yazımda korunur: Öztunç'a, Öztunç'un.