Öztürk, Nişanyan Adlar'da “gerçek Türk” anlamıyla kayıtlıdır; TDK sözlüğü de katıksız Türk diye açıklar. Kayda göre ad ilk kez 1910'da duyulmuş, 1934'ten sonra yaygınlaşmıştır. Nişanyan adın neredeyse yalnız erkeklere verildiğini de belirtir: Öztürk adını taşıyanlarda erkeklerin kadınlara oranı 36'ya 1'dir, kadın örnekleri istisnadır. 1934, Soyadı Kanunu'nun çıktığı yıldır; adın bu tarihten sonra yaygınlaşması, dönemin öz ile kurulan ad modasıyla örtüşür.
Bugün Türkiye'de soyadı olarak da çok yaygın olduğundan, ön ad olarak seçildiğinde soyadıyla karışması mümkündür. Öztürk iki hecede okunur (Öz-türk). Şentürk, Köktürk ve Gençtürk aynı türk öğesiyle biter. Ek alırken yazımda k korunur: Öztürk'e, Öztürk'ün.