Üntürk, ün ve Türk sözcüklerinden oluşan bir erkek adıdır. Ün, Ana Türkçe *ǖn'den gelir; ses ve şöhret anlamlarını birlikte taşır. Türk, Ana Türkçe *tür(ü)k'e dayanır; Eski Türkçede türük, Çuvaşçada tĕrĕk biçimindedir. Vikisözlük, sözcüğün kökeni hakkında farklı görüşler bulunduğunu ve en eski kaydının Ön Asya çivi yazılı metinlerinde Turukki biçiminde geçtiğini belirtir. TDK adı, adı duyulmuş bir Türk diye açıklar.
Türk ile biten adlar Türkçede yaygın bir kalıptır; benzer isimler arasındaki Öztürk, Şentürk, Bentürk, Gençtürk ve Köktürk aynı yapıdadır. Üntürk iki kapalı heceden oluşur (Ün-türk) ve bütün ünlüleri ince olduğu için ekler e'li gelir: Üntürk'e, Üntürk'ün. Sondaki rk kümesi adı sert bitirir; ünlüyle başlayan bir soyadıyla söyleyiş yumuşar. Kısa yapısı, uzun bir ikinci adla da dengeli bir bütün kurar.