Göktunç, gök ile tunç sözcüklerinden kurulmuş bir erkek adıdır. Tunç, Nişanyan Adlar'a göre bronz demektir ve 1930'larda sertlik, yiğitlik ve Türklük gibi niteliklerin simgesi olarak sevilen bir sözcük olmuştur. İlk öğe gök ise hem gökyüzünü hem de açık mavi rengi anlatır. TDK sözlüğü adı karakteri sağlam kişi diye açıklar; bu yorum tuncun dayanıklılık çağrışımından beslenir.
Öztunç, Oktunç ve Ertunç da aynı tunç öğesiyle kurulmuş adlardır; aralarındaki fark ilk hecenin anlamından gelir. Göktunç, Gök-tunç diye iki hecede söylenir ve nç ünsüz kümesiyle sert biter. Kısa yapısı uzun bir ikinci isimle dengelenebilir.