Oktunç, Türkçe ok ile tunç sözcüklerinden kurulmuş bir erkek adıdır; TDK sözlüğü adı oku andıran çevikliği ve tunç gibi sağlamlığı olan kişi diye açıklar. Nişanyan Adlar adın kendisini kaydetmez, ama iki öğesinin geçmişini anlatır. Tunç metali, 1930'larda sertliğin, yiğitliğin ve Türklüğün simgesi olarak gözde bir ad öğesiydi. Ok ise hem bilinen silahı hem de “boy, oymak” anlamını taşır; Nişanyan bazı bileşiklerde “tanrı” anlamıyla da okunabileceğini belirtir.
İki öğe de sağlamlık ve çeviklik gibi beden gücüne dair nitelikleri öne çıkarır. İki hecede okunur (Ok-tunç); sondaki ç yazıda korunur: Oktunç'a, Oktunç'un. Benzer isimler arasındaki Aktunç, Artunç ve Göktunç da aynı tunç öğesiyle biter.