Yetim, Arapça kökenli bir erkek adıdır ve Nişanyan Adlar'da öksüz, babasız kalmış çocuk diye açıklanır; özgün yazımı يتيم biçimindedir. Sözcük Türkçeye de aynen geçmiştir. Arapçada aynı kelime tek, eşi olmayan anlamını da taşır; Osmanlı edebiyatındaki dürr-i yetim, yani tek ve eşsiz inci söyleyişi bu anlamdan gelir.
Gündelik dilde babasız kalmış çocuğu anlatan ağır bir anlam taşıdığı için ad olarak seçilirken bu çağrışımı göz önünde bulundurmak iyi olur; eşsiz, tek anlamı ise adın daha az bilinen yüzüdür. Ye-tim diye iki hecede okunur, ek alırken Yetim'i, Yetim'e olur. Benzer isimler arasındaki Besim ve Nedim yalnız ses olarak yakındır.