Yetiş, Türkçe bir erkek adıdır ve yetişmek fiilinin emir biçimidir. Nişanyan Adlar'a göre bu emir iki anlamda anlaşılabilir: büyü, serpil ya da yardıma koş. İkinci anlamda ad genellikle bir yerel ermişe yöneltilmiş bir yakarıştır; doğum ya da başka acil bir durumda yardım isteyen bir sesleniştir. Nişanyan, Anadolu'nun pek çok yerinde Yetiş Baba ya da benzeri adlar taşıyan türbeler bulunduğunu da not eder.
Ad, bir dilek ile bir yakarışı aynı sözcükte toplar. Ye-tiş diye iki hecede okunur; ünsüzle bittiği için Yetiş'i, Yetiş'e diye ek alır. Kısa ve ince ünlülü yapısı uzun soyadlarıyla iyi dengelenir. Aynı fiilden kurulmuş Yetişal ve Yetişen de ayrı adlar olarak kullanılır; benzer isimler arasındaki Memiş ve İbiş ise yalnız sesçe yakındır.