Vergin, Nişanyan Adlar'da veren kişi diye açıklanır; vermek fiilinden -gin ekiyle türemiştir. Bu ek Türkçede bir eylemi alışkanlık hâline getirmiş kişiyi anlatır; gezgin ve ergin sözcüklerinde de aynı yapı vardır. TDK Kişi Adları Sözlüğü adı verici, özverili kimse diye yorumlar. Ad, cömert ve paylaşmayı seven bir kişilik dileğini taşır.
Benzer isimler arasındaki Ergin, Gezgin ve Yergin aynı -gin sonunu paylaşır. Vergin iki hecede, ver-gin diye okunur. Vergi adıyla aynı kökten gelir; ancak Vergi verilen şeyi, Vergin ise vereni anlatır.