Verim, Vikisözlük'e göre Osmanlıcadaki virim ya da verim (bir kez verme) sözcüğünden gelir ve yüzeyde ver- (vermek) fiiline -im ekinin getirilmesiyle açıklanır. Vermek fiili Eski Anadolu Türkçesindeki vẹrmek üzerinden Ana Türkçe *bēr-'e dayanır. Bugün verim, bir çabanın sonunda elde edilen, umulan sonucu anlatır; ayrıca elde edilen ürün ile bunun için harcanan emek arasındaki oranı da karşılar. TDK'nin kişi adı kaydı adı istenen sonuç anlamıyla verir.
Verim sözcüğü günlük dilde “verimli çalışmak, verimli toprak” gibi söyleyişlerle sık duyulur; ad bu yüzden çalışkanlık ve bereket çağrışımı taşır. İki hecede okunur (Ve-rim) ve ince ünlülü ekler alır: Verim'e, Verim'in. Benzer isimler arasındaki Seçim ve Sezim de bir fiile -im eklenerek kurulmuş iki heceli adlardır; Telim ise ses bakımından yakın bir başka addır.