Dirim, “hayat, yaşam” anlamındaki Türkçe sözcüktür; Nişanyan Adlar'daki karşılığı da “hayat”tır. Nişanyan Sözlük sözcüğü diril- fiiline +Im ekinin eklenmesiyle türetilmiş sayar, ama yapısının muğlak olduğunu açıkça yazar: dir- ya da diri- diye bir fiil yoktur, dirilim biçimi de kullanılmaz; sözlük, sözcüğün ölüm örneğine benzetilerek kurulmuş olabileceğini soru işaretiyle önerir. Kelime geç dönem Türkçesinde neredeyse yalnız ölüm dirim ikilemesinde yaşamış, Dil Devrimi yıllarında “hayat” anlamıyla yazı diline alınmıştır. İlk tanığı 1876 tarihli Lehce-i Osmani'deki “ölüm dirim dünyası” sözüdür.
Bugün dirimbilim ve dirimsel gibi türevlerle bilim dilinde de görülür. Sondaki -im hecesi “benim” anlamındaki iyelik eki gibi duyulabilir; oysa burada sözcüğün kendi parçasıdır. Erkek adı olarak kayıtlı Dirim, Didim ve Betim ile aynı -im sonunu paylaşır.