Bitim, bitmek fiilinin kökü bit- ile -im ekinden kurulmuş bir sözcüktür. Vikisözlük sözcüğe son, bitiş anlamını verir; Türkçe sürüm bitme işi, son ve nihayet karşılıklarını kaydeder. Bitmek fiilinin ise iki yönü vardır: sona ermenin yanında tohumun filizlenip topraktan çıkması da bitmek diye anlatılır. TDK adı ekinin topraktan baş vermesi, kuruluş ve sonuç anlamlarıyla açıklar; böylece ad, fiilin hem başlangıç hem bitiş anlamını taşır.
Bitim iki hecede okunur (Bi-tim); ekler ince ünlülüdür: Bitim'e, Bitim'in. Benzer isimler arasındaki Betim, Dirim ve Verim de -im ile biten iki heceli adlardır. Vikisözlük'te yaşam ve yaşama gücü anlamıyla kayıtlı Dirim, Bitim'in filizlenme anlamına yakın bir çağrışım taşır.