Boğa, sığırın erkeğini anlatan Türkçe sözcüğün ad olarak kullanılmasıdır. Nişanyan Sözlük sözcüğü Eski Türkçe buka biçimine götürür ve en eski tanığını 735 tarihli Orhun Yazıtları'ndan verir: orada zayıf boğa ile semiz boğanın ayırt edilemediği bir durum anlatılır. Kaşgarî'nin sözlüğünde de buka, sığırın erkeği diye açıklanır. TDK Kişi Adları Sözlüğü adı üretim için beslenen erkek sığır anlamıyla verir; Nişanyan Adlar ise adı Türkçe sayar, ayrıca bir tanım eklemez.
Sözlüğün notu, sözcüğün dil sınırlarını aşan bir benzerliğe işaret eder. Eski Türkçede her hayvanın, özellikle devenin erkeğine buġra denirdi; Buğra adı bu sözcüğü hatırlatır. Öte yandan Eski Slavcada byku, İngilizcede buck gibi sözcükler de erkek hayvanı anlatır ve Hint-Avrupa anadilindeki bir köke bağlanır. Nişanyan, Türkçe ile bu diller arasındaki alışverişin hangi yönde olduğunun açık olmadığını belirtir.