Verşan, vermek fiilinin emir biçimi ver ile Arapça kökenli şan sözcüğünden oluşan bir erkek adıdır. Ver, vermek fiilinin karşıdakine yönelik emir biçimidir; vermek, Eski Anadolu Türkçesindeki vẹrmek üzerinden Ana Türkçe *bēr-'e dayanır. Şan ise Osmanlıca ve Eski Anadolu Türkçesi yoluyla Arapça šaʔn sözcüğünden gelir; ün, şöhret ve bir kişinin gördüğü değer anlamlarını taşır. Vikisözlük şan'ı hem kız hem erkek adı olarak kaydeder. Ad böylece “şan ver” diye bir dilek bildirir; TDK de adı, çocuğun ünlenmesi dileğiyle verilen bir ad olarak açıklar.
Türkçe bir fiil ile Arapça bir adı birleştiren bu yapı, karma kökenli adlara bir örnektir. Verşan iki hecede okunur (Ver-şan); r ile ş'nin yan yana gelmesi ilk heceyi kapalı ve belirgin kılar. Son hece kalın ünlülü olduğu için ekler a'lı gelir: Verşan'a, Verşan'ın. Benzer isimler arasındaki Göksan ve Selkan iki heceli, -an ile biten adlardır.