Ergin, “olgun, yetişkin” anlamındaki Türkçe sözcüktür; Nişanyan Adlar'daki karşılığı “yetişkin, erdemli”dir. Nişanyan Sözlük sözcüğü ér- “olmak, olgunlaşmak” fiiline +gUn ekinin getirilmesiyle türetilmiş sayar. Sözlükteki ilk tanık 1876 tarihli Lehce-i Osmani'dir ve orada érgin “olmuş yemiş, yumuşamış şey” diye açıklanır; yani sözcüğün ilk kaydı olgunlaşmış meyveyle ilgilidir. Aynı fiilden ermek, ermiş ve erinç gibi sözcükler de türemiştir.
Bugün hukuk dilinde reşit olmuş kişi için de kullanılan bir sözcüktür; ad bu yüzden hem olgunluk hem yetişkinlik anlamını taşır. Elgin ve Evgin aynı -gin sonuyla biter, Erdin ise aynı fiilin başka bir çekimini andırır. Sondaki n, ünlüyle başlayan soyadlarına geçişi kolaylaştırır. İnce ünlülü iki hecesi kısa ve açık söylenir; erkek adı olarak kayıtlıdır.