Gezgin, gezmeyi seven, çok gezen kişi anlamındaki Türkçe sözcükten alınmış bir addır. Nişanyan Sözlük sözcüğü gez- fiiline +gUn ekinin getirilmesiyle açıklar. Sözcüğün eski bir tanığı Ahmed Vefik Paşa'nın 1876 tarihli Lehce-i Osmani'sindedir; orada gezginci ve gezgin, bugünkünden farklı olarak “sürtük, hercai” anlamıyla verilir. 1932 tarihli bir gazete yazısı ise kızgın, kırgın ve bitkin örneklerine benzeterek gezgin'i seyyah sözcüğünün tam karşılığı olarak önerir.
Bugünkü anlam, sözcüğün 1930'larda seyyah karşılığı olarak önerilmesiyle öne çıkmış görünür. Nişanyan Adlar ada ayrı bir anlam yazmaz; TDK Kişi Adları Sözlüğü adı “sık sık gezen, gezmeyi seven kişi” diye açıklar. Benzer isimler arasındaki Göçmen de bir hareket fiilinden türemiş bir addır.