Vehbiye, Arapça وَهْبِيّة sözcüğünden gelir ve Nişanyan Adlar'da Vehbi'nin dişil biçimi olarak, bağışlanmış, armağan diye açıklanır. TDK Kişi Adları Sözlüğü adı Allah'ın bağışladığı diye yorumlar. Kaynak adın kullanıldığı topluluklara dair bilgi de verir: Vehbiye ve Vahbiye özellikle Mardin yöresinde Kürtler arasında görülen adlardır; Vebiye biçimi ise Makedonya'dan gelen Türk ve Arnavut göçmenleri arasında rastlanır.
Aynı adın iki ayrı coğrafyada farklı söyleyişlerle yaşaması, kökün geniş bir alana yayıldığını gösterir. Üç hecede, veh-bi-ye diye okunur.