Vehbi, Arapça وَهْبِيّ sözcüğünden gelir ve Nişanyan Adlar'da bağışlanmış, armağan diye açıklanır. Kaynak adın sahabe adları arasında geçtiğini de belirtir. Ad, bağış anlamındaki vehb sözcüğüne ilgi eki -î getirilerek kurulmuştur. TDK Kişi Adları Sözlüğü adı Tanrı'nın bağışı olan diye yorumlar; çocuğun bir armağan olarak görülmesini anlatır.
Aynı vehb kökünden Vehip ve Vahip adları da türemiştir; kız adı biçimi ise Vehbiye'dir. Söyleyişte ortadaki h hafifçe duyulur: veh-bi. Ünlüyle bittiği için ek alırken y gelir: Vehbi'yi, Vehbi'ye.