Uluğbey, Ulubey adının eski Türkçe söyleyişiyle kurulmuş biçimi olarak kabul edilir; Nişanyan Adlar da onu Ulubey kaydına bağlar ve büyük bey diye açıklar. Uluğ, ulu sıfatının eski biçimidir. Ad en çok Timur'un torunu, Semerkant hükümdarı Uluğ Bey'i (1394–1449) çağrıştırır; Nişanyan onu matematik ve astronomiye gösterdiği ilgiyle anar.
Ulubey ile anlam aynı olsa da Uluğbey'de ğ'nin korunması, tarihî kişiye açık bir göndermedir. Söyleyişte ğ önceki u'yu uzatır: u-luu-bey. Benzer isimler arasındaki Sayınbey ve Ulakbey de bey ile biten bileşiklerdir. Ad y ile bittiği için ekleri doğrudan alır: Uluğbey'i, Uluğbey'e.