Uluğ, Nişanyan Adlar'a göre ulu sıfatının eski Türkçe biçimidir ve büyük anlamına gelir. Bu biçimle anılan en tanınmış tarihî kişi Uluğ Bey'dir: Timur'un torunu, Semerkant'ın hükümdarı olan Uluğ Bey (1394–1449) kaynağa göre matematik ve astronomiye ilgisiyle sivrilmiştir. Bu yüzden ad, bilim ve hükümdarlık çağrışımlarını birlikte taşır.
Bugünkü Türkçede sondaki ğ söylenmez, yalnız önceki ünlüyü uzatır; ad bu yüzden konuşmada Ulu'ya çok yakın duyulur. Yazımda ğ'nin korunması ise adı eski biçimine ve tarihî çağrışımlarına bağlı tutar. Benzer isimler arasındaki Ulu yeni biçimi, Yuluğ ise sesçe yakın başka bir eski adı temsil eder.