Ulu, Türkçede büyük, yüce anlamına gelen sıfattır. Nişanyan Adlar bu sözcüğün eski Türkçe biçiminin Uluğ olduğunu belirtir. Aynı biçimle anılan en tanınmış kişi, Timur'un torunu ve Semerkant hükümdarı Uluğ Bey'dir (1394–1449); kaynak onun matematik ve astronomiye ilgisiyle öne çıktığını hatırlatır. TDK Kişi Adları Sözlüğü adı erdemleriyle büyük, saygın kişi diye açıklar.
Yalnız üç harften oluşan Ulu, Türkçedeki en kısa erkek adlarındandır. Bu kısalık onu ikinci ad ya da bileşiklerin ilk öğesi olarak kullanışlı kılar; Ulubay ve Uluçam gibi pek çok ad bu sözcükle başlar. Ünlüyle bittiği için ek alırken y gerekir: Ulu'yu, Ulu'ya.