Ulubay, Nişanyan Adlar'da Ulubey kaydı altında yer alır ve büyük bey anlamıyla açıklanır. Ulu, Türkçede büyük, yüce demektir. Bey unvanının eski biçimi beg ya da beğ'dir; kaynağa göre bu biçim Orta Asya ve İran ağızlarında korunmuş, Fırat'ın batısında ise en az 15. yüzyıldan beri bey söyleyişi yerleşmiştir. Nişanyan'ın adı Ulubey altında vermesi, bay öğesinin burada bey yerine kullanıldığını gösterir. TDK Kişi Adları Sözlüğü adı erdemli ve saygın kişi diye yorumlar.
Ulunay ve Durubay gibi adlar aynı son heceyle ses akrabalığı taşır. Bugün bay sözcüğü daha çok bir hitap olarak bilindiğinden ad, Ulubey'e göre daha sade duyulur. Üç hecede, u-lu-bay diye okunur.