Ulualp, ulu ve alp sözcüklerinden oluşur. Ulu, Osmanlıca üzerinden Ortak Türkçe *ulug'a dayanır; büyük, yüce, erdemleri bakımından çok yüksek anlamlarını taşır ve Vikisözlük'ün İngilizce sürümünde yaşça büyük kişi anlamıyla da kayıtlıdır. Alp, Ana Türkçe *alp'tan gelir; bu eski biçim hem zor, çetin hem de savaşçı anlamını içerir. Bugün alp yiğit, kahraman demektir. TDK adı erdemleriyle öne çıkan büyük bir yiğit diye açıklar; iki kök bu anlamı doğrudan verir.
Ulu ile başlayan adlar kalabalık bir aile oluşturur; Ulukut, Ulubaş ve Ulutekin bunlardandır. Alp ile biten adlar arasında ise benzer isimlerdeki Durualp, Uyaralp, Erdemalp ve Uğuralp yer alır. Ulualp üç hecede okunur (U-lu-alp); ikinci ve üçüncü hece arasında iki ünlü yan yana geldiğinden adı söylerken u ile a arasında hafif bir geçiş duyulur. Sondaki lp kümesi adı kısa ve sert bitirir.