Durualp, duru ve alp sözcüklerinin birleşmesinden oluşur. Duru, Vikisözlük'e göre Ana Türkçe *turug'dan gelir; bu da durmak fiilinin kökü olan *tur-'dan türemiştir. Sözcük bulanık olmayan, berrak, saf ve arınmış anlamlarını taşır; Duru ayrıca bir kız adıdır. Alp, Osmanlıca üzerinden Ana Türkçe *alp'a dayanır; bu eski sözcük hem zorlu, çetin hem savaşçı anlamına gelirdi ve bugün yiğit demektir. TDK adı özü temiz yiğit diye açıklar.
Duru ile durmak arasındaki köken bağı, adın arkasındaki ilginç bir ayrıntıdır; ilk bakışta birbirinden uzak görünen iki sözcük aynı eski köke dayanır. Durualp üç hecede okunur (Du-ru-alp); u ile a'nın yan yana gelmesi iki öğeyi duyulur biçimde ayırır. Ekler kalın ünlülüdür: Durualp'a, Durualp'ın. Benzer isimler arasındaki Ulualp ve Uyaralp de alp ile biter.