Toy, Osmanlıcadaki toy biçiminden, o da Eski Anadolu Türkçesindeki toy ve doy biçimleri üzerinden Ana Türkçe *toy'dan gelen eski bir sözcüktür; Azerice ve Gagavuzcada da toy olarak yaşar. Türkçede iki ayrı anlam alanı vardır: bir yanda yaşının küçüklüğü nedeniyle deneyimsiz, acemi kişiyi, öbür yanda ziyafeti anlatır. Vikisözlük sözcüğü ayrıca büyük bir kuş türünün adı olarak kaydeder ve tay'ın bir biçimi olarak da gösterir. TDK de adı bu üç anlamla, deneyimsiz genç, yemekli eğlence ve göçmen bir kuş olarak açıklar.
Tek heceli ve üç harfli bir addır; kalın ünlüsü nedeniyle ekler a ve u ile gelir: Toy'a, Toy'un. Toy öğesi başka adlarda da görülür; Toyboğa ve Toydeniz bunlardandır. Benzer isimler arasındaki Tor ve Tay anlamca da yakın olan, gençlik ve yavruluk fikrini taşıyan kısa adlardır; Boy ve Oy ise ses bakımından yakındır.