Yay, eski bir Türkçe sözcüktür: Osmanlıca yay üzerinden Ana Türkçe *yā(y) biçimine dayanır ve Azerice, Kırım Tatarcası, Gagavuzca, Özbekçe gibi pek çok Türk dilinde akrabası bulunur. Vikisözlük sözcüğe ok atmaya yarayan silah anlamının yanında zemberek ve yaz mevsimi anlamlarını da verir; Türkçe sürüm ayrıca hallacın pamuk atarken kullandığı aleti ve geometrideki çember parçasını sayar. TDK adı hem okçunun yayı hem de sıcak mevsim, yaz anlamıyla açıklar.
Tek heceli bir ad olan Yay, kısalığı sayesinde uzun ya da çok heceli soyadlarıyla kolayca birleşir. Yaz anlamı yayla sözcüğünde de yaşar: Vikisözlük'e göre yayla, yazın geçirilen yer anlamındaki eski bir türevden gelir ve o da yaz anlamındaki *yāy'a dayanır. Ekler kalın ünlüyle ve doğrudan eklenir: Yay'a, Yay'ın. Benzer isimler arasındaki Kay, Tay ve Toy da tek heceli eski Türkçe adlardır.