Taş, sert ve kalıcı olanın simgesi gibi duran Türkçe sözcüğün ad olarak kullanılmasıdır; Nişanyan Adlar adı Türkçe sayar ve karşılığını doğrudan “taş” diye verir. Nişanyan Sözlük sözcüğü Eski Türkçe tāş biçimine bağlar ve Proto-Türkçeye kadar uzandığını gösterir; Çuvaşçadaki çul biçimini de aynı kökün akrabası olarak anar. Sözcük Orhun Yazıtları'nda taş diktirmekten söz eden satırlarda geçer.
Bileşik adlarda da sık görülür. Nişanyan Adlar, Ertaş adını “er taş” diye açıklar; Altıntaş ve Cantaş da taş sözcüğünü ikinci öğe olarak taşır. Tur, Toy ve Tay da t ile başlayan tek heceli adlardır. Sondaki ş ünlüyle başlayan eklere kesme işaretiyle bağlanır: Taş'ı, Taş'a.