Taşan, taşmak fiilinin sıfat-fiil biçimidir ve “taşan, kabına sığmayan” anlamına gelir. Taşmak, Osmanlıca üzerinden Ana Türkçe *d(i)āĺ(ï)- fiiline dayanır; Eski Uygurcadaki taş- (kaynayıp taşmak), Karahanlıcadaki taşmāk ve Azericedeki daşmaq bu fiilin akrabalarıdır. Türkçede bir sıvının çoğalıp kabarması ve kabın kenarından dökülmesini anlatır; mecazda ise coşkunun dışa vurulmasını çağrıştırır. TDK adı coşkulu, taşkın kişi diye açıklar.
Taşan iki cinsiyette de kullanılan, iki heceli (Ta-şan) bir addır; ekler kalın gelir: Taşan'a, Taşan'ın. Taşar aynı fiilin geniş zaman biçimini taşır ve anlamca bu ada çok yakındır. İlk hecesi taş sözcüğünü hatırlattığı için adın taşmak fiilinden geldiğini bilmek anlamını doğru aktarmayı kolaylaştırır.