Tanyüz, tan ve yüz sözcüklerinden oluşur. Tan, şafak anlamındaki eski Türkçe sözcüktür. Yüz, Türkçede iki ayrı anlam taşır: bir yanda başın ön kısmını, çehreyi, öbür yanda 100 sayısını anlatır. Vikisözlük sayı anlamını Ana Türkçe *yǖŕ biçimine bağlar ve Eski Türkçede de yüz olarak görüldüğünü belirtir. Adda öne çıkan çehre anlamıdır; TDK'nin kaydı adı, yüzü tan ağartısı gibi ışıl ışıl olan kişi diye yorumlar.
Kız ve erkek bebekler için ortak bir addır. Ayyüz aynı imgeyi ay ile kuran, benzer isimler arasındaki en yakın addır; Tangün, Tanser ve Tanyer ise tan ile başlayan kısa adlardır. Tanyüz iki hecede okunur (Tan-yüz) ve son hece ince ünlülü olduğu için ekler e ve ü ile gelir: Tanyüz'e, Tanyüz'ün.