Tansen, tan sözcüğü ile ikinci tekil kişi adılı sen'den kurulmuş bir erkek adıdır ve bir seslenme cümlesi gibi okunur: “tansın, tan gibisin”. Tan, Ortak Türkçe *taŋ kökünden gelen şafak sözcüğüdür. Sen ise Eski Anadolu Türkçesinde sän biçiminde görülen ve Ortak Türkçe *sen'e uzanan adıldır; Vikisözlük, siz adılının da aynı kökten türediğini belirtir. TDK'nin açıklamasına göre ad, çocuğa ışığının tan aydınlığına benzediğini söyleyen bir övgüden doğmuştur.
Tanseven, Tanser ve Tansev gibi benzer isimler de tan ile başlayıp s sesiyle sürer; Tansen bunların en kısalarındandır. İki hecede okunur (Tan-sen). Ekler son hecedeki e'ye uyar: Tansen'e, Tansen'in. Kısa yapısı uzun soyadlarıyla dengeli bir bütün oluşturur.