Tantuğ, tan ve tuğ sözcüklerinden oluşan bir erkek adıdır; ad, İngilizce Vikisözlük'te ayrı bir madde olarak da bulunur. Tan, şafak demektir ve Ortak Türkçe *taŋ'a dayanır. Tuğ, Osmanlıca üzerinden Ortak Türkçe *tūg'dan gelir; Vikisözlük sözcüğün belki Eski Çinceden alındığını belirtir. Tuğ, at kuyruğu kıllarından yapılan sancak ile padişah ve vezirlerin başlığına takılan sorguç anlamlarını taşır. TDK'nin açıklaması ise adın tan öğesine dayanır ve onu etrafını sabah ışığıyla aydınlatan biri diye yorumlar.
Tuğ, Osmanlı döneminde padişahın sancakları arasında yer aldığından bu öğeyi içeren adlar bir önderlik çağrışımı taşır; benzer isimler arasındaki Aytuğ ve Tansuğ ses bakımından yakın adlardır. Tantuğ iki hecede söylenir (Tan-tuğ). Sondaki ğ, ünlüyle başlayan eklerde iki ünlü arasında kalarak yumuşar: Tantuğ'a, Tantuğ'un. Tantürk ve Tankut da tan ile başlayıp t sesiyle süren adlardır.