Tansuğ, mucize, şaşılacak şey anlamındaki eski Türkçe sözcüğün ğ ile biten söyleyişidir. Nişanyan Adlar bu sözcükten gelen ad biçimlerini Tansu maddesinde toplar ve anlamını mucize diye verir. Aynı sözcüğün Tansık, Tansuk ve Tansığ gibi biçimleri de vardır; aralarındaki fark yalnız son sesin k ya da ğ, ikinci hecedeki ünlünün de u ya da ı olmasıdır.
Sondaki ğ yazıda korunsa da söyleyişte belirgin duyulmaz; ad bu yüzden kulakta Tansu'ya çok yakın durur ve onunla karıştırılması kolaydır. TDK sözlüğü Tansık biçimine mucizenin yanında kıymetli, değerli ve tatlı anlamlarını da verir. Ek alırken yazıda ğ korunur: Tansuğ'u, Tansuğ'a.