Tankut, Nişanyan Adlar'da tarihî bir Asya halkının adı olarak açıklanır. Kaynağa göre Tangut, Çinlilerin 11. ve 13. yüzyıllar arasında Kuzeybatı Çin'e egemen olan bir Türk topluluğuna verdiği addır; Kaşgarlı Mahmud'un Divanü Lugati't-Türk'ünde bu topluluğun kökenini Araplara dayandırdığı kaydedilir. Nişanyan, Taŋgut adının Çinlilerin Göktürk devletine verdiği Taŋyu adının çoğulu olabileceğini de belirtir. Bugünkü kullanımda ise ad, Tanrı'nın bereketi anlamındaki Tanrıkut'un kısaltması olabilir.
TDK sözlüğündeki mutlu, tan vakti kadar parlak açıklaması adı tan ve kut sözcüklerinden okur; Nişanyan'ın açıklaması ise tarihî halk adını öne çıkarır. Benzer isimler arasındaki Aykut da kut öğesiyle biter. Kayıtlarda kız ve erkek adı olarak geçen Tankut, iki hecede tan-kut diye okunur.