Tanhatun, tan ve hatun sözcüklerinin birleşimiyle kurulmuş bir kız adıdır. Tan sözcüğü şafak vaktini anlatır; Vikisözlük onu kendi başına kız adı olarak da kaydeder. Hatun'un köken yolu uzundur: Vikisözlük'e göre sözcük Hotan Sakacasından Soğdcaya, oradan Ana Türkçedeki *xātun biçimine geçmiş, Osmanlıcada hâtûn olarak yerleşmiştir; kadın sözcüğü de aynı kaynağın ikizidir. Hatun soylu kadın, hanım ve eş anlamlarını taşır. TDK'nin kaydı adı güçlü ve şafak gibi parlak bir kadın diye yorumlar.
Aynı yapıyı ay ile kuran Ayhatun, benzer isimler arasındaki en yakın addır; Aykatun ise ikinci öğesi k ile söylenen çok yakın bir biçimdir. Tanhatun üç hecede okunur (Tan-ha-tun) ve n ile h arasındaki geçiş açık söylendiğinde ad daha anlaşılır olur. Bütünüyle kalın ünlülü olduğu için ekler a ve u sesine uyar: Tanhatun'a, Tanhatun'un.