Tangülü, Tangül adının bir biçimi olarak kabul edilir ve tan ile gül sözcüklerinden, sonuna eklenen iyelik ekiyle kurulur; “tanın gülü” diye okunabilir. Tan burada şafak anlamındadır. Gül, Osmanlıca üzerinden Farsça gul sözcüğüne, oradan Orta Farsçaya uzanır; Vikisözlük'e göre İngilizce rose ve Arapça ward ile aynı eski kökten gelir. Sondaki -ü, gül sözcüğüne eklenen üçüncü kişi iyelik ekidir. Tangül de Vikisözlük'te kız adı olarak kayıtlıdır.
İyelik eki ada bir tamlama havası verir; Tangül kısa ve kapalı biterken Tangülü ünlüyle biter ve daha yumuşak bir son taşır. Üç hecede okunur (Tan-gü-lü); ekli kullanımlarda kesme işaretiyle yazılır: Tangülü'nün. Benzer isimler arasındaki Tanelgin ve Tanyeri de tan ile başlayan adlardır; Tanyeri de aynı biçimde iyelik ekiyle kurulmuştur.