Süngütay, süngü ve tay sözcüklerinden kurulmuş bir erkek adıdır. Süngü, Osmanlıca üzerinden Ana Türkçe *süŋgü sözcüğüne dayanır; tüfeğin namlu ucuna takılan, küçük kılıç biçimindeki delici silahın adıdır. Vikisözlük'e göre şimşek sözcüğü de bu kökten türemiş sayılır. Tay, Eski Anadolu Türkçesinden gelen ve Kazakçadaki tay ile akraba olan bir sözcüktür; üç yaşına kadar olan at yavrusunu anlatır ve Vikisözlük'te erkek adı olarak da geçer. TDK adı, süngüsü takılı ve savaş için hazır bekleyen biri diye açıklar.
Tay ile biten adlar Türkçede yaygındır; benzer isimler arasındaki Mengütay aynı -gütay sonunu paylaşır, Mengübay ise yakın bir yapıdadır. Süngütay üç hecede okunur (Sün-gü-tay). İlk iki hece ince, son hece kalın ünlülü olduğu için ekler a'lı gelir: Süngütay'a, Süngütay'ın.