Sonbahar, Türkçe son ile Farsça bahar sözcüklerinden kurulmuş bir kız adıdır. Nişanyan Adlar kayıtta iki karşılık verir: güz mevsimi ve son bahar. Kaynağa göre ad, sonbahar mevsimi anlamında ya da son veya geç doğan çocuk anlamında kullanılır. Bu ikinci anlam, Türkçede son ile kurulan ve ailenin son çocuğunu anlatan adlar geleneğine bağlanır.
Yaygın bir mevsim adı olduğundan ad olarak duyulduğunda önce mevsim akla gelir; bunu bilerek seçmek gerekir. Benzer isimler arasındaki İlkbahar ve Nevbahar da bahar sözcüğüyle kurulmuş kız adlarıdır; Nevbahar yeni bahar anlamını taşır. Üç heceli ad “son-ba-har” diye okunur ve r ile bittiği için ek alırken değişmez.