İlkbahar, kıştan sonra gelen mevsimin adıdır ve sözcük doğrudan kadın adı olarak kullanılır. Nişanyan Sözlük sözcüğü iki parçaya ayırır: ilk, Eski Türkçede “önceki, eski” anlamında kullanılan ilki ya da ilk sözcüğünden gelir; bahar ise Farsça bahār “ilkbahar” sözcüğünden alınmıştır. Bahar'ın kökü Orta Farsça wahār biçiminden Eski Farsçaya uzanır; sözlük aynı Hintavrupa kökünden Latince ver ve primavera sözcüklerini gösterir, Zazacadaki wesar biçiminde eski s sesinin korunduğuna da dikkat çeker.
Bahar tek başına da bilinen bir kadın adıdır; İlkbahar onu mevsimin başlangıcını vurgulayarak genişletir. Üç hecede “ilk-ba-har” diye okunur; büyük harfle yazılırken baştaki İ'nin noktalı olması gerekir. Benzer isimler arasındaki Sonbahar aynı kuruluşla öteki geçiş mevsimini anlatır.