Şiir, Arapça şi'r sözcüğünden gelen bir kız adıdır; Nişanyan Adlar karşılığını yalnızca şiir diye verir ve özgün yazımı شِعْر biçimindedir. Arapçada sözcük, duymak ve sezmek anlamındaki bir kökten gelir; şair sözcüğü de aynı kökten türemiştir. Türkçede şiir, ölçülü ya da serbest dizelerle duyguyu ve imgeyi dile getiren edebî türün adıdır ve gündelik dilde çok yaygın bir sözcüktür.
Ad olarak seçildiğinde yaygın bir sözcüğün doğrudan ad yapılması nedeniyle çevrede dikkat çeker. Ortadaki iki i sesi ayrı ayrı söylenir: “şi-ir”. Bu yüzden ek alırken de iki hece korunur: Şiir'i, Şiir'e. Ş ile başlaması yabancı dillerde yazımı zorlaştırabilir.