Şemsi, Arapça şems, yani güneş sözcüğüne aitlik eki getirilerek kurulmuştur; Nişanyan Adlar'da güneşe ait, güneşli anlamıyla kaydedilir ve Arapça yazımı شمسى biçimindedir. Nişanyan iki başka olasılığı da anar: kısa i ile söylendiğinde ad, Şems-i ile başlayan herhangi bir bileşik adın ilk parçası olabilir; ya da Arapçada güneşim anlamına gelen şemsî sözcüğü olabilir.
Türkçede şemsi sözcüğü güneşle ilgili olanı anlatır; güneş yılı esasına dayanan takvime şemsi takvim denmesi bu kullanımın bir örneğidir. Erkek adı Şemsi, “şem-si” diye iki hecede okunur ve ünlüyle bittiğinden ek alırken araya y girer: Şemsi'yi. Kadınlar için aynı sözcükten Şemsiye kullanılır.