Selcan, Nişanyan Adlar'da Eski Türkçe kökenli bir ad olarak geçer ve Dede Korkut Kitabı'na dayanır. Dede Korkut hikâyelerinde Selcen, Kan Turalı ile evlenen Trabzon tekfurunun kızının adıdır. Nişanyan'a göre Selçuklu sultanı Alparslan'ın eşinin adı da Selcen olarak kaydedilmiştir. Adın kökeni belirsizdir, ancak Selçik ya da Selçuk adıyla ilişkili olabilir.
Bugünkü kullanımda ad, Türkçe kadın adlarında sık görülen sel ve can parçalarının birleşimi olarak yorumlanır. İki heceli Selcan, “sel-can” diye okunur ve kalın ünlüyle kapanır. Nişanyan, erkek adlarında Sercan biçiminin görülebileceğini de not eder. Adı coşkulu ve taşkın yaradılış diye açıklayan yorum sel sözcüğünün bugünkü anlamından yola çıkar; kaydın kendisi ise adın anlamını belirsiz sayar.