Selay, Nişanyan Adlar'da kökeni kesin olarak açıklanmayan bir kız adıdır. Nişanyan, adın çok daha yaygın olan Sevilay'ın bir türevi olarak düşünülmüş olabileceğini belirtir. Adın sesi ayrıca sel ve ay parçalarını çağrıştırır; bu ikisi Aysel adında da yan yana gelir. Nişanyan'a göre Aysel'in eski biçimleri 14. yüzyıldan beri Kıpçak-Tatar kadın adları arasında görülür.
Aysel adı Türkiye'de 1933'te Aka Gündüz'ün Aysel romanı ve 1934'te senaryosunu Nazım Hikmet'in yazdığı Bataklı Damın Kızı Aysel filmiyle sevilmiştir. Selay ise iki hecede “se-lay” diye okunur ve ünsüzle bittiğinden ek alırken ses değişmez. Benzer isimler arasındaki Sezay ve Sevay da -ay ile biten kız adlarıdır.