Şehriban, Nişanyan Adlar'da devlet hanımı, kraliçe anlamıyla açıklanan Farsça bir kız adıdır; Farsça biçimi Şehrbanu'dur. Nişanyan, buradaki şehr parçasının kent değil devlet ya da şah anlamında olduğunu vurgular. Ad, Şehname'de Rüstem'in geçimsiz baldızının adı olarak geçer. Rivayete göre son Sasani hükümdarı Yezdicerd'in kızı olan ve Hz. Hüseyin'le evlenen kadın da Şehrbanu adını taşımıştır; Medine'de ve İran'daki Rey kentinde bu kadına atfedilen türbeler bulunur.
Bu yüzden adı kentin ileri geleni diye açıklayan yorum, şehr sözcüğünü bugünkü şehir anlamıyla okur ve Nişanyan kaydıyla örtüşmez. Üç heceli “şeh-ri-ban” söyleyişinde son hece kalın ünlüyle kapanır; ek alırken Şehriban'ı, Şehriban'a biçimleri kullanılır. Benzer isimler arasındaki Şehrinaz da aynı şehr parçasıyla başlar.