Sanalp, san ve alp sözcüklerinin birleşmesinden oluşur. San, Osmanlıcadan gelen ve Ana Türkçe *sā- (saymak) kökünden türemiş bir sözcüktür; saymak ve sanmak fiilleriyle akrabadır. Türkçe Vikisözlük san için unvan, ün, nam, şöhret karşılıklarını verir. Alp ise Ana Türkçe *alp sözcüğüne dayanır; bu kökün ilk anlamları zor, çetin ve savaşçıdır, Türkçede yiğit demektir. İki öğe birlikte adı duyulmuş bir yiğit anlamını verir; TDK'nin kaydı da bu yöndedir.
Alp ile biten adlar Türkçede yaygın bir kalıptır; benzer isimler arasındaki Soyalp, Ünalp, Tanalp ve Sonalp bunlardandır. Ünalp, aynı “ünlü yiğit” anlamını ün sözcüğüyle kurar. Sanalp konuşmada Sa-nalp diye iki hecede okunur ve kalın ünlülü ekler alır: Sanalp'a, Sanalp'ın.