Şahika, Arapça شائقة sözcüğüne dayanır ve Nişanyan Adlar adı “güzelliğin doruğu” diye karşılar. Kayda göre sözcük geç Osmanlı Türkçesinde Arapça Şaika'dan türeyerek “zirve, doruk” anlamıyla kullanılmaya başlamış ve ayrı bir sözcük gibi algılanmıştır; TDK sözlüğündeki “dağ tepesi” anlamı bu kullanımdan gelir. Nişanyan, bazı örneklerde “şahın eşi, kraliçe” anlamındaki Şahbike adının etkisinin de sezildiğini ekler.
Benzer isimler arasındaki Saika ve Zaika, Nişanyan'ın adı bağladığı Şaika biçimine ses olarak yakındır; Harika ise aynı -ika sonunu paylaşan bilinen bir kadın adıdır. Şahika, Şa-hi-ka diye okunur ve ek alırken araya y girer: Şahika'yı, Şahika'ya.