Pakalın, pak ve alın sözcüklerinden kurulmuş bir erkek adıdır ve “alnı pak” anlamını taşır. Pak, Osmanlıca yoluyla Farsça pâk sözcüğünden gelir; temiz, saf, arı demektir. Alın, Osmanlıca üzerinden Ana Türkçe *ālïn (alın) sözcüğüne dayanır; Eski Uygurca ve Karahanlı Türkçesinde de alïn biçimindedir. Türkçede “alnı ak” deyişi dürüst, utanacak bir işi olmayan kişi için kullanılır; Pakalın aynı fikri Farsça pak sözcüğüyle kurar. TDK adı iyi tanınan, dürüst kişi diye açıklar.
Benzer isimler arasındaki Akalın ses ve yapı bakımından Pakalın'a en yakın addır; Pakman, Paksan ve Pakkan ise pak ile başlayan erkek adlarıdır. Pa-ka-lın diye üç hecede okunur ve kalın ünlülü ekler alır: Pakalın'a, Pakalın'ın. Pak ve Alın, Vikisözlük'te ayrı ayrı soyadı olarak da kayıtlıdır.