Otağ, eski Türklerde yaşam alanı olarak kullanılan büyük, süslü çadırın adıdır. Vikisözlük sözcüğü Osmanlıca üzerinden Ana Türkçe *ōtag biçimine ya da “ateş yakmak” anlamındaki *ōta- köküne bağlar ve oda sözcüğüyle aynı kökten geldiğini belirtir. Nişanyan Adlar adı Eski Türkçe “oda, çadır” diye karşılar; TDK'nin kaydı da süslü, geniş çadır anlamını verir.
İki heceli (O-tağ) bir erkek adıdır. Sondaki ğ, ek alırken yazıda korunur: Otağ'ın, Otağ'a. Oldağ ve Okdağ gibi -ağ ile biten adlarla ses bakımından yakındır.